Жылап тұрды
Өмірде не қасиет олжа маған, Бар ойым қалсам екен болып адам. Дегенмен, бұл да сірә оңай емес, Еш жан да алғы күнді болжамаған. Бере ме Тәңір менің ғұмырымды, Табам ба жұмбақ жолдан тұғырымды. Өлтіріп уақытты арақпенен, Көрші де шығарып жүр ығырымды. Өткізген шәкіртімен қыс-жаздарды Мен өзім ұлық көрем...














