ҰРПАҚҚА КӨП БЕРГЕНІ

Сүбелі сөз мергені,
Бабама арнап термені.
Ықыласыммен жолдайын,
Ұрпағына елдегі.
Жеті атадан белгілі,
Ақиық ақын екені.
Кете Жүсіп бабамыз,
Сөздің асыл зергері.
Жүректен шыққан жалындап,
Дастан боп сұр мергені.
Жолынан таймай жақұтты,
Әкенің ізге ергені.
Өсиеті өркенді,
Жүз шайырдың елдегі.
Асыл сөздің ардақты,
Сарқылмайтын кендері.
Бірі – Біржан, бірі – Ешнияз,
Екі салдың жердегі.
Құрметпен күткен ел-жұрты,
Орны дайын төрдегі.
Өмір бойы өшпейтін,
Өмірінің өрнегі.
Даналығын танытқан,
Алтын құрсақ жөргегі.
Асыл сөздер секілді,
Кезіккен зәм-зәм шөлдегі.
Мейіріміне иірген,
Аққу-қазды көлдегі.
Алып кетпей өмірден,
Ұрпаққа көп бергені.
Құтты болсын бабаның,
Жүз елу бес жасқа келгені.