Жетім көңіл

Айдалада арман қалды аңырап,

Ой санада ел көшкендей қаңырап.

Көңілімде басылмаған солық бар,

Қара күзде қара ормандай жабығад(ы).

Қайсарлығым — қайралмады, жанылмай,

Селкеулерден майрылғанды емі табылмай.

Опасыз ой, сатқындығын жасады,

Жалғыздығын тауып алып, жаңылмай.

Жетім көңіл соқтықтың құзға барып,

Орап алып сөзімді тұзға малып.

Жолатпадың жөнімен құсалықтан,

Езіп ішкен уындай бойға дарып.

Жетім көңіл, жетімсіреп қала бердің,

Ойыма әр нәрсені сала бердің.

Көңілді көтеретін күндер қайда,

Қозғап кеттің, жанымның ескі дертін?