ТАБИҒАТ ТАЗАЛЫҒЫ ТУРАЛЫ ТОЛҒАНЫС

Дала да лас. Ауа да лас. Сол-қайғы.
Уайым-шеңгел: өн бойымды торлайды.
Қара жерді сор баспасын деп тіле,
Сор басса ше?! Адамзат та сорлайды.
Сағал-сағал қоқыс тастап сағаға,
Қала берді, күл қалдырдық қалаға.
Жер де асыл анамыз ғой ежелден,
Ал ананы жаралауға бола ма?
Жер-ананы жараласақ – қасірет,
Шыбық әкел, шарбағыңды ашып, ек.
Жас шағыңнан жалқау болсаң, күні ертең,
Жанарыңнан тұрар дайым жас үдеп.
Көптің жайын алмай жүрміз көп ойға,
Біздердікі қу бас қамы, тек айла.
Бір ағашты аралаған сәтіңде,
Мың күніме балта шаптым деп ойла.
Лас ауа, үй маңыңның кір-шаңы,
Өкпеге өтіп, өн бойыңды құрсады.
Бүгін қылған адалдығың ғаламға,
Ол – ертеңгі амандығың...
Біл соны.