Келсеңші сен де...

Түсті ме саған бір тұзақ,
Жанымда жатты қыс ұзақ.
Күтсем де сені келер деп,
Уақыт кетті тым ұзап.
Тірлікке жүрмін бағынып,
Мойынға бұршақ тағынып.
Жанымды желпіп алатын,
Өзіңді жүрмін сағынып.
Қарыны тойса күйленер,
Жан емес едім күйге енер.
Ғұмырдың басты қазығы,
Ақылым азық – бір өнер.
Көңілім қалай жай табар,
Қиялым ұшып айға бар.
Әлемді кезіп сезімім,
Жүрекке келіп байланар.
Арудан алып сұлулық,
Жандарда жатқан жылуды ұқ.
Тәңірге тәубе етерсің,
Ойыңа қонса ұлылық.
Тағдырым таққан тұмарын,
Ұсынам жұртқа ұнарын.
Өмірден мынау өткенше,
Қанбайды саған құмарым.
Шыдамнан беріп төлемін,
Қиналсын жаным, көнемін.
Өмірдің мәнін арттырып,
Келсеңші, сен де, өлеңім!